Wie is er nog geïnteresseerd in de waarheid?

De waarheid wordt langzamerhand een achterhaald fenomeen. Beleving en suggestie voeren de boventoon. Van alles wat er in de wereld gebeurt krijgen we op het nieuws nog geen duizendste procent te zien maar het wordt gebracht als de grote waarheid. De manipulatie en subjectiviteit zit natuurlijk al in de selectie die vooraf gemaakt wordt van alle mogelijk onderwerpen. De kans op veel kijkers of lezers bepaalt in steeds grotere mate welke onderwerpen aandacht krijgen. Helaas is dat vaak letterlijk en figuurlijk geen goed nieuws.

Want als je verwacht dat journalisten met betrekking tot de onderwerpen die ze dan wel gekozen hebben aan waarheidsvinding doen moet ik je teleurstellen. Uit eigen ervaring maak ik telkens weer mee dat voor hoor en wederhoor en een gedegen vooronderzoek meestal geen tijd is. Mijn blog ‘vergelijkers vergeleken’, waarin wordt aangetoond dat er duidelijk iets niet klopt met de zogenaamd objectieve en transparante vergelijkingen is niet interessant genoeg voor de journalistieke waarheidszoekers. Zelfs de Geldgids van de Consumentenbond wil er om ‘strategische redenen’ geen tijd aan besteden. Een journalist eerst drie maanden naar een ver land sturen om de cultuur en gewoonten tot zich te nemen voordat hij zich een mening vormt zit er niet meer in.

Sander Wieringa – ooit hoofdredacteur van een gezaghebbend opinieblad en nu communicatiespecialist en eigenaar van BDRP – noemt de huidige en snel opkomende stijl: Shock- & Showjournalistiek. Een nieuwe vorm van verslaggeving die snel om zich heen grijpt: brutaal, suggestief, ironisch en onverwacht. PowNews, Jakhalzen, Geen Stijl… de namen zeggen al voldoende. Waarom is die stijl zo succesvol? Eigenlijk heel simpel. Het is entertainment. In Amerika weten ze dat al veel langer en daarom worden acteurs in dat land gouverneur of president. Het oordeel van de kijker is heel basaal: vind ik jou een eerlijke en aardige vent of meid? Shock & Showjournalistiek is volgens Sander Wieringa gebaseerd op een basaal psychologisch uitgangspunt: in deze verwarrende informatiewereld is het primaire oordeel over een persoon het enige anker. Dat betekent dat niet de boodschap meer centraal staat, maar de boodschapper. En het past in de Shock- en Showjournalistiek om de geloofwaardigheid van die boodschapper te ondermijnen. We zien dat Wilders er ook veel succes mee heeft. Niet op de inhoud maar op de persoon spelen. De waarheid is zo niet 2011!

Tags

Frank | Verzekeruzelf

Zet de koers uit.

Gerelateerde berichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back to top button
Close